O czym jest i z czego składa się książka „Dragon Dreaming”?

Książka „Dragon Dreaming Project Design” to praktyczny poradnik o tym, jak wprowadzać w życie ten niesamowity system realizacji marzeń.
Publikacja zaczyna się od rozdziału opisującego paradygmat oraz idee stojące za całym systemem Dragon Dreaming. Filozofia Dragon Dreaming w dużej mierze bazuje na mądrości i doświadczeniu pierwszych mieszkańców australijskiego kontynentu. Australijscy Aborygeni jako jedni z nielicznych w historii świata potrafili stworzyć trwałą, zrównoważoną kulturę oraz stosunki społeczne, które przetrwały w podobnej lub nawet w takiej samej formie przez okres ponad 60 tysięcy lat ! Najdłużej trwające cywilizacje świata liczyły 2, maksymalnie 3 tysiące lat. W tym zestawieniu jest to wręcz niewyobrażalna różnica.
Częścią filozofii Dragon Dreaming jest inne od europejskiego pojmowanie czasu. W zachodniej cywilizacji funkcjonuje prawie wyłącznie czas linearny odmierzany wskazówkami zegara od przeszłości przez teraźniejszość ku przyszłości. Ale Aborygeni, mający za sobą 60 tysięcy lat nawarstwiających się doświadczeń rozumieją, czują i pojmują czas inaczej. Z ich punktu widzenia faktycznie realny jest Czas Snu (Dreamtime) tłumaczony często na język angielski słowem Everywhen, co po polsku oznacza Wszechczas. To z obszaru Dreamtime wyłania się wszystko, włącznie z czasem mierzonym zegarkami.
Zamieszkujący południowo-zachodnią Australię aborygeński naród Noongar uważa, że wszystko zaczęło się od Śnienia i od ognia – „karl”. Z kolei słowo Karlup – to środek, rdzeń tego ognia, także ogień pośrodku, czyli ognisko lub palenisko, ale przede wszystkim dom (home). Właśnie przy ogniu (ognisko domowe) spotykają się ludzie dzieląc się snami, marzeniami, różnymi opiniami. Wspólnota dzieląca się ogniem, pożywieniem oraz różnymi historiami i pieśniami nosi nazwę karlupgur.
Ludzie tworzą karlupgur za każdym razem, kiedy spotykają się pracując razem nad jakimś projektem. Wypowiadają się, dzielą opiniami a każda opowieść jest swego rodzaju pieśnią. Za spotkania na spotkanie tkana jest linia pieśni (songline), która wyznacza drogę projektu od marzenia do spełnienia. Pierwsze narody i plemiona na świecie nie znały pojęć wygranej i przegranej, którymi mieszkańcy krajów europejskich nasiąkają już od przedszkola. Nie znano również pojęcia pieniądza, lub zysku i straty. Dlatego Dragon Dreaming oparte jest na zasadzie „win – win” czyli wygrany/a – wygrany/a. To jeden z najważniejszych elementów budowania trwałej struktury i zrównoważonej organizacji. Jeśli przegrywa jedna ze stron, to na dłuższą metę przegrywają wszystkie strony. Aborygeni wiedzieli o tym z praktyki. „Przegrana” zawsze zależy od kontekstu i nie trwa wiecznie. Kilku „przegranych” w małej grupie społecznej znacząco ją osłabia. Na poziomie emocjonalnym frustracja „przegranych” zaburza współpracę i w efekcie poważnie zmniejsza szansę grupy na przetrwanie. Człowiek jest istotą społeczną. Samotnicy i pustelnicy są wyjątkami. Nawet nasze mózgi – jak donoszą najnowsze badania – są nie tyle od myślenia, ile od jak najlepszego funkcjonowania w zbiorowości. Tezę Darwnia mówiącą o tym, że przeżywają organizmy najlepiej dostosowane zamieniono na slogan „przetrwają najsilniejsi”. Zasada „win-win” nie jest najnowszym wymysłem organizacyjnym. To jest konieczność, jeśli mamy przetrwać jako gatunek na tej planecie.
Aby wprowadzać w życie nowe metody i zasady potrzebujemy wyjątkowych sposobów, odmiennych od dotychczasowych. Potrzebujemy wyjść poza dotychczasowy system komunikacji, ponieważ nie spełnia on swoich funkcji wystarczająco dobrze. Tutaj również z pomocą przychodzi 70 tysięcy lat doświadczenia Aborygenów. Jedną z technik jaką metoda Dragon Dreaming pożycza od australijskich Aborygenów jest „Dogłębne Wsłuchiwanie się”, czyli Pinakarri w języku Noongar lub Dadirri jak mówią ludzie z południowej części stanu Queensland . To trudna i łatwa technika zarazem. Łatwa, bo wszyscy wiemy o co w niej chodzi, ale trudna, gdyż bardzo o niej szybko zapominamy. Pinakarri jest spoiwem, które wiązało społeczności aborygeńskie przez dziesiątki tysięcy lat. To także rodzaj kontemplacji. Wyobraź sobie, że jesteś w lesie lub nad strumieniem i wsłuchujesz się we wszelkie odgłosy, tak głęboko, że zapominasz o sobie – słuchaczu. Jest tylko słyszenie. Cały/cała zamieniasz się w słuch. Nasłuchujesz całą o-sobą, skórą, kośćmi, wnętrzem. Przez chwilę milkną wszelkie wewnętrzne komentarze, a ty zamieniasz się w odbiornik. To właśnie jest Dadirri lub Pinakarri. Kiedy spotykamy się w grupie i korzystamy z Pinakarri, pojawiają się duże szanse na to, że ludzie są prawdziwie i w pełni u-słyszani. Dodatkowo ich wypowiedzi stają się głębsze, bowiem sami siebie zaczynają lepiej słyszeć …
Wyobraź sobie, że dodajemy do tego technikę twórczych lub zapładniających pytań, dla których inspiracją jest słynny brazylijski pedagog Paulo Freire. Jedno z ważnych pytań tego typu brzmi: „Co takiego musi zaistnieć, abyś po zakończeniu tego projektu stwierdził/a, że był to najlepszy sposób zainwestowania twojego czasu?”. Z chwilą, gdy zespół znajduje odpowiedzi na te pytania w ciszy Głębokiego Słuchania (Pinakarri) i dzieli się nimi – powstaje fundament wspólnego śnienia, marzenia oraz wizji zespołu.
Dragon Dreaming jest realizowane koliście – po okręgu, a właściwie w obrębie spirali. Koło projektu składa się z fazy marzeń (Dreaming), planowania, działania i świętowania oraz 12 kroków/miejsc – po trzy w każdej z ćwiartek koła. W Dragon Dreaming pracujemy z ruchem i ciałem fizycznie przemieszczając się pomiędzy ćwiartkami i krokami. Dzięki temu metoda wykorzystuje różne rodzaje inteligencji. Warto dodać, że pomiędzy każdym z etapów przekracza się próg w sensie faktycznym (cielesnym – ruchowym) i symbolicznym. Np. w przypadku projektu, w którym pojawiają się zobowiązania finansowe wskazane jest, aby symbolicznie i faktycznie co najmniej cztery osoby przeszły „linię zobowiązania”, gdzie te osoby deklarują, że w razie powstania strat finansowych pokryją je solidarnie z własnej kieszeni. Tylko te osoby mogą później podejmować decyzje finansowe (oczywiście konsultowane z resztą grupy). I tutaj ważna UWAGA: Jeszcze ŻADEN projekt, który korzystał z metody Dragon Dreaming nie przyniósł strat ! Nieliczne z nich zmieniały kurs i plan, ale WSZYSTKIE zostały zrealizowane!
Czterem, opisanym fazom projektu odpowiadają cztery typy osobowości (w kontekście realizacji przedsięwzięć!):Marzyciel, Planista, Działacz i Animator. Wszystkie te postaci/role/osobowości są niezbędne do realizacji projektu. Dragon Dreaming proponuje stosunkowo proste narzędzia pozwalające diagnozować komu z nas jest najbliżej do danego typu osobowości w określonym projekcie i grupie. Wraz z różnicami charakterów mogą pojawiać się konflikty. Ale Dragon Dreaming wspiera konflikty jednocześnie dostarczając metod przekształcających energię konfliktu w naukę i twórczość. Jedno z praw Dragon Dreaming mówi o tym, że jeśli w grupie i w projekcie nie ma konfliktu, to projekt może zostać zablokowany na którymś z etapów.
Książka opisuje każdy z etapów i co w każdym z nich należy robić, jak również daje możliwość diagnozowania typów osobowości.
kolo malo kb
Na etapie marzeń i wizji konieczne jest stworzenie kręgu wspierającego wizję oraz skutecznej metody komunikacji, które tę wizję uwspólniają. Na etapie planowania definiujemy i określamy cele cząstkowe i cel główny. Później cele osadza się na pajęczej sieci Karabirrdt, która ma odniesienie do 4 ćwiartek koła. Wszystkie cele muszą się łączyć i wynikać z siebie, a ich rozkład pomiędzy ćwiartkami powinien być w miarę równomierny. Karabirrdt graficznie pokazuje, gdzie mogą pojawić się słabsze punkty całego projektu, jednocześnie cele cząstkowe są okazją do przydzielania zadań, zakresu odpowiedzialności oraz jednoczesnego formowania podzespołów realizujących te zadania w określonym czasie.
W ćwiartce planowania ustala się także czas trwania poszczególnych zadań jak i całego projektu, a także budżet. Jedną z preferowanych opcji, wyjątkową dla tej metody jest budżet wy-śpiew-ywany. Na etapie planowania podejmuje się próby wprowadzeniu projektu w życie lub tworzy się mini projekt będącym testem. Tutaj możemy spotkać się z oporem i krytyką, które w praktyce Dragon Dreaming są najcenniejszymi darami, jakie mogą się przydarzyć w trakcie wprowadzania prototypu czy projektu.
Kolejna ćwiartka to działanie. Książka proponuje również konkretne kroki sprawdzające jakość działania. Są to pytania superwizyjne dotyczące przebiegu działań. Pytania pomagają sprawdzić i upewnić się, czy projekt znajduje się na właściwym torze.
Kolejna ćwiartka w spirali Dragon Dreaming to świętowanie, albo celebrowanie. W podejściu Dragon Dreaminguważamy, że na każdą ćwiartkę należy przeznaczyć takie same nakłady czasowe, finansowe i projektowe. To także dotyczy celebrowania. Jednak nie chodzi tutaj o imprezy firmowe czy wyjazdy motywacyjne. Chodzi o zauważanie i docenianie wspaniałości osiągnięć każdego z członków i członkiń zespołu. W czasie i przestrzeni przeznaczonej na celebrowanie spotykamy się jako ludzie ze swoimi emocjami i całą gamą istnienia. Emocje oraz uczucia, to klej spajający grupy. Na tym etapie poznajemy się lepiej i zauważamy podstawowe cele jakimi kieruje się Dragon Dreaming przy realizacji projektów. Są to: rozwój osobisty członków zespołu, budowanie społeczności i służenie światu.
P.S.:
Proszę nie o-mieszkaj wesprzeć projektu wydania podręcznika! Wejdź na: (http://polakpotrafi.pl/projekt/dragon-dreaming )
i wpłać jakąś kwotę i nie omieszkaj powiadomić znajomych !!!
Dziękuję !